Metoda średniej ważonej
Metoda średniej ważonej to sposób wyceny zapasów, w którym koszt jednostkowy obliczasz jako łączną wartość dostępnych sztuk podzieloną przez ich łączną ilość. Dzięki temu każda sprzedaż lub wydanie z magazynu schodzi z kosztem zbliżonym do przeciętnej ceny zakupu, co wygładza skoki cen.
Stosuje się dwa warianty: średnia ważona ciągła (ruchoma) — po każdej dostawie przeliczasz nowy koszt średni; oraz średnia ważona okresowa — liczysz jedną średnią dla całego okresu i według niej wyceniasz rozchody. Wybór wariantu wpływa na koszt własny i wynik, ważna jest konsekwencja i opis w polityce rachunkowości.
Prosty przykład
Kupujesz 10 szt. po 10 i 5 szt. po 20. Łączna wartość to 200 przy 15 sztukach, więc średni koszt ≈ 13,33 za sztukę; takim kosztem wycenisz rozchód.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze metody:
- Ustal, czy użyjesz wariantu ciągłego, czy okresowego — dopasuj to do możliwości systemu magazynowego.
- Określ poziom szczegółowości: osobno dla towaru, grupy asortymentowej lub magazynu.
- Spisz zasady dla zwrotów, rabatów i korekt cen, aby średnia była liczona jednolicie.
- Opisz metodę w polityce rachunkowości i stosuj ją konsekwentnie.
- Sprawdź zgodność z ewidencją magazynową i ustawienia zaokrągleń w systemie.
