Wskaźnik płynności szybki
Wskaźnik płynności szybki (quick ratio, „acid-test”) pokazuje, czy firma może szybko spłacić bieżące zobowiązania aktywami, które da się łatwo zamienić na gotówkę. Najczęściej liczy się go jako: (gotówka i jej ekwiwalenty + krótkoterminowe należności + łatwo zbywalne papiery wartościowe) / zobowiązania krótkoterminowe; z obliczenia zwykle wyłącza się zapasy.
Przykład liczenia
Jeśli gotówka = 50, należności = 30, zapasy = 40, a zobowiązania krótkoterminowe = 100, to wskaźnik = (50 + 30) / 100 = 0,8. To tylko ilustracja sposobu liczenia.
W odróżnieniu od wskaźnika bieżącej płynności uwzględnia tylko „szybkie” aktywa, więc jest bardziej ostrożny. Wyższa wartość zwykle oznacza większy margines bezpieczeństwa, ale wynik zależy od branży oraz jakości i ściągalności należności.
Co zwykle zalicza się do „aktywnych szybkich”:
- gotówka i ekwiwalenty gotówki,
- krótkoterminowe należności od odbiorców,
- krótkoterminowe, łatwo zbywalne papiery wartościowe.
Wskazówka do praktyki
Stosuj tę samą metodę liczenia w kolejnych okresach i porównuj trend; pojedynczy wynik może być mylący.
