Ulga rehabilitacyjna 2026: kto może skorzystać i co można odliczyć

Czym jest ulga rehabilitacyjna?
Ulga rehabilitacyjna to odliczenie w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT). Pomniejsza ona podstawę opodatkowania - odlicza się ją od dochodu (przy rozliczeniu według skali podatkowej) albo od przychodu (przy ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych). Pozostałe odliczenia opisuje artykuł Ulgi podatkowe i odliczenia: kompletny przewodnik.

Z ulgi korzystają osoby z niepełnosprawnością oraz podatnicy, którzy takie osoby utrzymują, ponoszący wydatki na cele rehabilitacyjne i ułatwiające codzienne funkcjonowanie.
Komu przysługuje ulga rehabilitacyjna?
Z odliczenia może skorzystać osoba z niepełnosprawnością, która posiada:
orzeczenie o niepełnosprawności zaliczające ją do I, II lub III grupy;
rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową lub socjalną;
orzeczenie o niepełnosprawności wydane dla osoby przed ukończeniem 16. roku życia.
Ulga przysługuje też podatnikowi, który utrzymuje osobę z niepełnosprawnością. Chodzi o najbliższą rodzinę: współmałżonka, dzieci własne i przysposobione, dzieci przyjęte na wychowanie, rodziców, teściów, rodzeństwo, pasierbów, ojczyma, macochę, zięciów i synowe. Warunkiem jest, aby roczny dochód utrzymywanej osoby nie przekroczył 23 741,88 zł (limit obowiązujący w rozliczeniu za 2026 rok).
Do limitu dochodu 23 741,88 zł nie wlicza się m.in. alimentów na dzieci, świadczenia uzupełniającego, zasiłku pielęgnacyjnego, dodatków osłonowego, energetycznego, węglowego i elektrycznego ani tzw. trzynastej emerytury.
Stopnie niepełnosprawności
Orzeczenie określa stopień niepełnosprawności, który odpowiada dawnym grupom inwalidzkim: I grupa to znaczny stopień, II grupa - umiarkowany, a III grupa - lekki stopień niepełnosprawności. Stopień ma znaczenie przy niektórych wydatkach, np. przy przewozie na zabiegi czy pobycie opiekuna.
Jakie wydatki można odliczyć?
Katalog wydatków jest zamknięty - odliczyć można wyłącznie koszty wymienione w ustawie. Dzielą się one na trzy grupy.
Wydatki nielimitowane
Tu odliczeniu podlega cała poniesiona kwota. Należą do nich m.in.:
adaptacja i wyposażenie mieszkania lub domu do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
przystosowanie pojazdu do potrzeb osoby z niepełnosprawnością;
zakup, naprawa lub najem sprzętu rehabilitacyjnego oraz wyrobów medycznych z wykazu;
odpłatny pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej, opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym;
zabiegi rehabilitacyjne i leczniczo-rehabilitacyjne;
opieka pielęgniarska w domu oraz usługi opiekuńcze dla osób z I grupą;
opłacenie tłumacza języka migowego;
kolonie i obozy dla dzieci z niepełnosprawnością oraz dzieci osób z niepełnosprawnością do 25. roku życia;
konieczny przewóz na zabiegi oraz przejazdy transportem publicznym związane z leczeniem i rehabilitacją.
Wydatki limitowane
W tej grupie odliczenie nie może przekroczyć 2 280 zł w każdej z czterech kategorii:
opłacenie przewodników osób niewidomych z I i II grupy oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu z I grupy;
utrzymanie psa asystującego;
używanie własnego samochodu osobowego;
zakup pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych.
Wydatki na leki
Leki odlicza się, gdy lekarz specjalista stwierdzi, że osoba z niepełnosprawnością powinna stosować je stale lub czasowo. Odliczyć można nadwyżkę wydatku ponad 100 zł w danym miesiącu - liczoną osobno dla każdego miesiąca.

Pani Anna z orzeczeniem o niepełnosprawności w 2026 roku jeździła własnym samochodem (3 000 zł) i była na turnusie rehabilitacyjnym (1 500 zł). Używanie samochodu to wydatek limitowany - odliczy maksymalnie 2 280 zł. Turnus jest nielimitowany - odliczy pełne 1 500 zł. Łącznie od dochodu odliczy 3 780 zł.
Wydatki dofinansowane lub zwrócone
Jeżeli wydatek został częściowo sfinansowany lub zwrócony z innych źródeł - np. PFRON, NFZ, zakładowego funduszu rehabilitacji (ZFRON) czy ZFŚS - odliczeniu podlega wyłącznie różnica między poniesionym kosztem a otrzymanym dofinansowaniem. Wydatku pokrytego w całości z zewnątrz odliczyć nie można.

Ulgi nie można przenieść na kolejny rok. Jeśli w danym roku dochód lub przychód był zbyt niski, by odliczyć całą kwotę, niewykorzystana część przepada.
Jak rozliczyć ulgę rehabilitacyjną?
Ulgę wykazuje się w załączniku PIT/O, który dołącza się do zeznania PIT-37, PIT-36 lub PIT-28. Odliczyć można tylko wydatki, których nie zaliczono do kosztów uzyskania przychodów, nie odliczono wcześniej i które nie zostały zwrócone. Jak wypełnić zeznanie, pokazują przewodniki PIT-37: jak wypełnić oraz PIT-28: jak rozliczyć ryczałt.
Wysokość wydatków potwierdza się dokumentami - fakturą, rachunkiem lub dowodem wpłaty, z których wynika kto, kiedy, komu, ile i za co zapłacił. Przy części wydatków limitowanych (przewodnik, pies asystujący, używanie samochodu) nie trzeba mieć dokumentów na kwotę, ale na żądanie urzędu trzeba wykazać prawo do odliczenia, np. okazać orzeczenie, certyfikat psa asystującego lub wskazać dane przewodnika.

Dokumenty i orzeczenie przechowuj przez 5 lat od końca roku, w którym złożyłeś zeznanie - w tym czasie urząd skarbowy może zweryfikować rozliczenie.
Najczęściej zadawane pytania:
1. Czy ulgę rehabilitacyjną można przenieść na kolejny rok?
Nie. Jeśli dochód lub przychód był zbyt niski, by odliczyć całą kwotę, niewykorzystana część ulgi przepada i nie przechodzi na następny rok.
2. Czy małżonek osoby z niepełnosprawnością może skorzystać z ulgi?
Tak, jeśli dochód osoby z niepełnosprawnością nie przekroczył 23 741,88 zł (limit za 2026 rok). Każdy z małżonków odlicza jednak tylko te wydatki, które sam poniósł.
3. W jakim formularzu rozlicza się ulgę rehabilitacyjną?
W załączniku PIT/O dołączanym do zeznania PIT-37, PIT-36 lub PIT-28.
4. Czy do odliczenia wydatków na samochód potrzebne są faktury?
Nie trzeba dokumentować kwoty, ale na żądanie urzędu należy wykazać prawo do odliczenia, np. okazać orzeczenie o niepełnosprawności i dokument potwierdzający własność lub współwłasność samochodu.
Podsumowanie:
Ulga rehabilitacyjna to realne wsparcie finansowe dla osób z niepełnosprawnością i ich rodzin - pozwala odzyskać część pieniędzy wydanych na leczenie, rehabilitację i codzienne funkcjonowanie. Kluczowe jest, by rozróżnić wydatki nielimitowane (odliczane w całości) od limitowanych (do 2 280 zł w każdej kategorii) oraz pamiętać, że leki rozlicza się tylko w części przekraczającej 100 zł miesięcznie. Odliczyć można wyłącznie koszty faktycznie poniesione, niezwrócone i potwierdzone dokumentami, a niewykorzystanej ulgi nie da się przenieść na kolejny rok. Przed złożeniem zeznania warto więc zebrać wszystkie faktury i orzeczenie, by w pełni wykorzystać przysługujące odliczenie.

